woensdag 30 maart 2011

Camilla Läckberg

Een collega had mij eens aangeraden om een boek van Camilla Läckerg te lezen. Zij las ze graag en ook ik was meteen verkocht. Camilla is een Zweedse. zij is geboren in Fjällbacka aan de westkust van Zweden. Aangezien ze vertrouwd is met die plaats spelen haar verhalen zich daar af. Toen ze nog een kind was wou ze al schrijfster worden maar ze dacht dat het bij een droom zou blijven. Tijdens haar zwangerschap volgde ze een cursus schrijven van misdaadromans. Daar is het concept ontstaan van Ijsprinses wat tevens haar debuut als schrijfster is. In dit boek maken we kennis met haar vaste personages die in latere boeken verder worden uitgewerkt. De twee voornaamste personages zijn, Erika Falck en Patrik Hedström. In Ijsprinses ontmoeten ze elkaar en worden verliefd en later trouwen ze met elkaar. Zij is schrijfster en hij werkt bij de politie. In ieder boek dat ze schreef kom je iets meer over hun leven te weten. Elk boek is een opzichzelf bestaand verhaal, u hoeft ze dus niet allemaal te lezen maar in elk boek kom je wel iets meer over de personages te weten. Ik heb al vijf boeken van haar gelezen met dezelfde personages. Als u ze in volgorde leest begin je met Ijsprinses via Predikant naar Steenhouwer over naar Zusje en Oorlogskind en zo naar Zeemeermin. Door de vele vraagtekens waar Zeemeermin mij mee achterliet kijk ik vol spanning uit naar het volgende deel namelijk Vuurtorenwachter. Dit boek is onlangs verschenen in het nederlands.
Tussendoor heb ik ook Sneeuwstorm en amandelgeur van haar gelezen. In dit boek komt één personage uit haar andere boeken aan bod. Het is politieman Martin Molin.

Hopelijk krijgen we nog meer literaire thrillers van Camilla Läckberg.

Aan iedereen die door het lezen van dit berichtje zich geroepen voelt om een boek van haar of van een andere auteur te lezen wens ik veel leesplezier toe.

zondag 23 januari 2011

ABBA



ABBA is een Zweedse popgroep uit de jaren 70 en begin jaren 80. De kracht van de groep zit in de onderlinge kwaliteit van de vier bandleden. ABBA neemt wereldwijd de tweede plaats in wat betreft de meest verkochte albums, The Beatles zijn nummer één. ABBA is een acroniem van hun voornamen namelijk Agnetha Fältskog & Bjorn Ulvaeus, Benny Andersson & Anni-Frid (Frida) Lyngstad. Het succesverhaal van ABBA begon met het winnen van het Eurovisiesongfestival in 1974 met het zelf geschreven nummer Waterloo. Daarna volgen de songs elkaar op met SOS en Dancing Queen als best scorende. Van hun tour door Australië wordt een film gemaakt, ABBA the movie. Op de film staan de band en de bandleden centraal en laat ons ook zien hoe populair de groep wel is. Vrijwel tegelijk met het verschijnen van single Chiquitita kondigen Agnetha & Bjorn hun echtscheiding aan. Het Werk van de groep zou er niet onder lijden. Er komt nog een tweede en laatste tournee. Als het album The winner takes it all verschijnt leek die te verwijzen naar de scheiding van Agnetha & Bjorn. Totaal onverwacht kondigen in 1981 ook Anni-Frid & Benny hun scheiding aan. Zou de groep een tweede echtscheiding overleven? Het antwoord is nee. Met het verschijnen van One of us was het duidelijk welke impact de scheiding op de groep heeft. De privé problemen leken hun sporen te hebben nagelaten. De vrolijke kant van ABBA leek verdwenen te zijn en de elpee was veel serieuzer en melancholischer van aard. Een tijdje later last de groep een pauze in wat meteen ook het einde van de groep betekend. Dat ABBA decenia later nog steeds overal te horen is kon niemand vermoeden en dat hun muziek nog steeds gewaardeerd wordt zie je aan het succes van de musical Mamma Mia. Van de musical is ook een film gemaakt.


Dit blogbericht is naar aanleiding van een artikel dat ik las. De groep zou een reünieconcert geven. Agnetha zou eindelijk openstaan voor een reünieconcert. In 2004 sloeg de groep al een aanbod voor enkele reünieconcerten af. Ik hoop dat het concert er komt en dat het niet bij eentje blijft.

donderdag 23 december 2010

Night of the Proms

The Night of the Proms waar klassiek en pop elkaar vinden en samen gaan. Dit jaar was het de zessentwintigste editie. Naast de vaste waarden zoals dirigent Robert Groslot en het orkest Il Novecento, het koor Fine Fleur en natuur mister NOTP john Miles. Dit jaar waren Boy George, Charlie Siem, Grace Jones en John Fogerty te gast. Dit alles werd aan elkaar gepraat door de sympatieke Carl Huybrechts.

Boy George was in de jaren tachtig vooral gekend door de groep Culture Club. Hij viel vooral op door zijn extravagante kleding en zijn opvallende make-up. Enkele bekende songs zijn "Do you really want to hurt me" en " Karma chameleon" Samen met Mikey Craig vormt hij de band In Praise of Lemmings die de basis vormt voor Culture Club. Culture Club split in 1986. In 1987 verschijnt zijn eerste solo single "Everything I Own". Hij is ook een tijd frontman van de band Jesus Loves You. By George komt opnieuw internationaal in de kijker als dj. De laatste tijd kwam hij vooral in het nieuws door zijn drugsverslaving en aanvaringen met justitie. Eerder dit jaar kwam hij op de proppen met een nieuwe single "Amazing Grace".

Charlie Siem is 24 jarig vioolvirtuoos. Charlie speelt al sinds zijn derde verjaardag viool. Zijn interesse is gewekt wanneer hij op de radio Beethovens vioolconcert hoort in een uitvoering door de Brits- Amerikaanse violist en dirigent Yehudi Menuhin. In 2008 toert Charlie door het Verenigd Koninkrijk en brengt hij Sjostakovitsj' Eerste vioolconcert samen met de Moscow Philharmonic. Datzelfde jaar verschijnt zijn eerste cd, waarop hij op een virtuoze manier "Sonates For The Violin" van Elgar en Grieg brengt. In 2009 speelt Siem op prestigieuze podia in London, Oslo, Bergen, Parijs, Bergen en Bazel. In the Royal Albert Hall begeleidt hij Bryan Adams. Eerder dit jaar verscheen zijn tweede cd.

Grace Jones is een stijlicoon van de jaren '80 en zoveel meer.Zangeres, maar ook actrice, topmodel, muze van Andy Warhol en dochter van een predikant. De Jamaicaans-Amerikaanse heeft de kaap van de 60 ondertussen al overschreden maar zorgt wereldwijd steevast nog voor grote ogen en open monden. Jones is waarschijnlijk meer befaamd om haar unieke look dan om haar muziek. De bekendste songs zijn, "La vie en rose" een cover van Edith Piaff, I've seen that face before" en "A view to a kill" van de gelijknamige James Bondfilm waarin ze ook een rol vertolkt. Een ander nummer is "Slave to the Rhythm.

John Miles was erbij toen in 1985 de eerste editie van de Night of the Proms plaats vond en hij is blijven komen. John was nog heel jong toen de piano en de gitaar geen geheimen meer voor hem kenden. Op zijn achttiende was hij klaar voor een professionele muziekcarrière. Een platenmaatschappij toonde belangstelling voor zijn composities en introduceerde hem bij Alan Parsons. Die produceerde Johns eerste elpee, "Rebel". De rockballade "Music (Was my first love)" werd een wereldhit en leidde tot een Amerikaanse tournee met Elton John. Later zou John Miles ook door artiesten als Jethro Tull, de Rolling Stones, Fleetwood Mac, Tom Petty, Stevie Wonder, Jimmy Page van Led Zeppelin, Tina Turner en Joe Cocker mee op Tournee worden gevraagd. Hij is de vaste begeleider van Tina Turner en wordt ook mister Night of the Proms genoemd.

John Fogerty kennen we vooral als leadzanger van Creedence Clearwater Revival. CCR speelde spijkerharde rock&roll terwijl psychedelische hippiemuziek eind jaren '60 de norm was. Toch was CCR een van de grootste band van de Woodstock-generatie. Onsterfelijke songs als Proud Mary, Bad Moon Rising en Born on the Bayou hebben Creedence Clearwater Revival een eervolle vermelding in de rockgeschiedenis opgeleverd. In 1973 ging de groep uit elkaar door onderlinge spanningen. John brengt enkele soloalbums uit maar het het is wachten tot 1997 voor het nieuwe album "Blue Moon Swamp" dat wordt bekroond met een Grammy Award. Door problemen en een proces met de platenmaatschappij Fantasy trekt Fogerty zich voor lange tijd terug uit de muziekwereld.

Naar aloude traditie is er ook een mystery guest. Deze keer van het de frontzanger van de Golden Earring, Barry Hay. Golden Earring is een Nederlandse ban die opgericht is in 1961 en daarmee de oudste bestaande rockband is. Bekende songs zijn "When the lady smiles", "Radar love" zijn.

Voor wie het concert niet kon bijwonen of het nog eens wil bekijken kan zondag terecht op één. Het dan wel zonder het commentaar van Carl Huybrechts.


woensdag 22 september 2010

Het boek of de film

We hebben allemaal al eens voor de keuze gestaan, lees ik het boek of kijk ik naar de film of beide. Het boek komt voor het algemeen als beste uit de strijd. Er zijn natuurlijk uitzonderingen op de regel en niet iedereen is dezelfde mening toegedaan. In dit bericht heb ik het over de Millennium trilogie van Stieg Larsson. De titels : Mannen die vrouwen haten, De vrouw die met vuur speelde en Gerechtigheid doen wellicht een belletje rinkelen. De eerste twee delen lazen vlot en daar ben ik doorgevlogen. Het (voorlopig) laatste want volgens sommige bronnen is er nog een vierde deel op komst, koste al wat meer moeite. Kwam het door gebrek aan tijd of omdat ik ze na elkaar las. Ze zijn wel vlot geschreven en de personages zijn goed uitgewerkt.
Nu gaan we het eens over de films hebben. Redelijk geslaagde verfilming van de boeken. Helaas ontbreken er toch wel cruciale ontwikkelingen uit de boeken waardoor de personages minder uitgediept zijn en er toch informatie verloren gaat. De films zijn prima thrillers voor wie de boeken niet gelezen heeft. Toch zijn het lang geen slechte films, goed geacteerd en de Zweedse landschappen zijn prachtig. Het is wel even wennen aan de Zweedse taal. Omdat de films lang duren heb ik voor de dvd's gekozen. Aangezien elke film drie uur duurt zag ik het niet zitten om er in de cinema te gaan naar kijken.

zaterdag 31 juli 2010

Theresienstadt of Terezin

Getto van Terzin : de verstrekte stad stad Terezin werd een Joods getto in 1942. Er verbleven in totaal ongeveer 140.000 Tsjechische, Duitse, Oostenrijkse, Slowaakse en Hongaarse Joden. Meer dan 87.000 van hen werden gedeporteerd naar de dodenkampen en minder dan 4.000 mensen keerden terug. Het was een modelkamp van de nazi's om aan de internationale gemeenschap te laten zien hoe goed de Joden het wel hadden. Tijdens het bezoek van het Rode Kruis werd de film " De Führer schenkt de Joden een stad" getoond. De bevolking van het getto maakte van de nazipropaganda en de onverhoopte vrijheid die daaruit voortsproot gebruik om artistiek en cultureel verzet te plegen. Talrijke kunstenaars, musici en schrijvers werkten er officieel of clandestien en gaven de bewoners zo een sprankeltje hoop in wel erg donkere tijden. Het muzikale leven bloeide volop : koren, kamermuziek, recitals, lichte muziek. Brundibar, een kinderopera vertolkt door kinderen was een symbool van het culturele leven in Terezin. Terezin was niet alleen een wachtkamer voor Auschwitz maar ook een oord des doods want maar liefst een vijfde van de bewoners stierf ter plaatse. Van de 15.000 kinderen die er verbleven keerden er slechts 1000 van hen terug.

woensdag 23 juni 2010

The boy in striped pyjamas

Ik heb onlangs naar de DVD The boy in striped pyjamas gekeken en was er een beetje van ontdaan. Het is het verhaal van een jongen die vriendschap sluit met een Joodse jongen in een kamp. Zijn vader heeft het bevel over het kamp maar zegt er thuis niets over zodat zijn vrouw en kinderen het niet weten. De kinderen mogen het terrein rond het huis niet verlaten, wat het zoontje uiteindelijk wel doet. Hij zag door zijn slaapkamerraam een boerderij en aangezien hij al zijn vrienden moest achter laten hoopt hij daar kinderen aan te treffen waar hij mee kan spelen. Wat van ver op een boerderij lijkt, blijkt een kamp voor Joden te zijn. De vrouw komt erachter wat haar man eigenlijk doet en wat er met de gevangenen gebeurd, Door de rookwolken en de onaangename geur.Zij verzet zich ertegen maar de dochter verdedigd de Joden vervolging en zij kiest volledig de kant van de Nazi's. Hoe het verhaal verder gaat moeten jullie zelf maar bekijken ofwel lees je het boek.

vrijdag 7 mei 2010

Bloemen en planten

.
De Gentse Floraliën zijn alweer een tijdje gepasseerd. Het was een pracht van bloemen en planten. Van het begin tot het einde werd je ondergedompeld in een zee van geuren en kleuren. Dat het maar om de 5 jaar doorgaat is geen verrassing als u ziet wat voor werk en plannen eraan voorafgaan. Plannen tekenen waar de paden en de planten moeten staan en vrachtwagens aarde aanvoeren, dan spreek ik nog niet van telers die moeten zorgen dat de planten op tijd in bloei staan. Het zal wel een heel huzarenstukje geweest zijn om de cactussen van Monaco hier zonder ongelukken te krijgen. Om maar niet te spreken over de Australische boomvarens. Niet te verwonderen dat er bezoekers zijn uit de hele wereld.

Dit weekend komen tuinliefhebbers aan hun trekken in het Park van Beervelde voor de tuindagen. Deze openlucht beurs waar men ook planten kan kopen en aan de kwekers kan je uitleg vragen over de planten, de standplaats en hoe ze te verzorgen. Hier komen meer vaste planten aan bod en de moestuin wordt ook niet vergeten. Het zijn niet alleen Belgische exposantenen. Niet alleen planten die te koop zijn. Je kan er terecht voor tuinmateriaal, barbecues, tuinhuizen, roofvogelshow en nog veel meer. Een leuke uitstap en zeker als het mooi weer is.